معنی نتن در دهخدا

نتن

نتن

  • نتن. [ن َ] (ع اِ) بوی ناخوش. (منتهی الارب) (آنندراج). بوی ناخوش و بد. (ناظم الاطباء). رایحه ٔ کریهه. مقابل فوح. (معجم متن اللغه). بوی بد. (غیاث اللغات از کنزاللغات). || (مص) بدبوی گشتن. (آنندراج) (از المنجد) (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه). نَتَن. (معجم متن اللغه). نتانه. (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه) (المنجد) (تاج المصادر بیهقی). گَنده شدن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). گَندگی. (فرهنگ خطی). بَخَر. تعفن. گندیدگی. بدبوئی. گندیدن. نتانت. نتونت. عفونت. (یادداشت مؤلف).

  • نتن. [ن َ ت ِ] (ع ص) بدبوی. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه) (از المنجد). نَتُن. (از معجم متن اللغه). نَتین. (از اقرب الموارد). مِنْتِن. مُنْتُن. (از معجم متن اللغه): شی ٔ نتن، چیز بدبوی. (ناظم الاطبا). تأنیث آن نَتْنی ̍ است. (از المنجد).

  • نتن. [ن َ ت ُ] (ع ص) نَتِن. بدبوی. (از معجم متن اللغه). رجوع به نَتِن شود.

  • نتن. [ن َ ت َ] (ع اِ) بوی بد. بوی ناخوش. گند. (یادداشت مؤلف). || (اِمص) بدبوئی. گَندگی. (یادداشت مؤلف).

    - نتن الانف، گَنده دماغی. (یادداشت مؤلف).

بخش پیشنهاد معنی و ارسال نظرات
جهت پیشنهاد معنی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید از اینجا ثبت نام کنید
امتیاز شما به نتایج جستجوی نتن در سایت جدول یاب:
معنی این واژه در بانک های دیگر
  • نتن (فرهنگ معین): (نَ تِ) [ع.] (ص.) گندیده، بدبو.
  • نتن (عربی به فارسی): گندیده , بدبو , متعفن , دارای بوی زننده , گند دهان , وابسته به گندیدگی , جسم عفونی , ماده عفونی , الوده , چرکی
  • نتن (فرهنگ عمید): بدبویی، بوی بد و ناخوش،
  • نتن (حل جدول): بدبو
  • نتن (فرهنگ فارسی هوشیار): گندیده و بد بو
  • نتن (فرهنگ فارسی آزاد): نَتن، بوی بد، رائحه بد، نَتانَه،
نوشته‌های بلاگ جدولیاب