معنی دبور در فرهنگ فارسی هوشیار | جدول یاب

دبور

دبور

  • باد خور بري (خور بران مغرب)

    پير شدن

    (اسم) ‎ - 1 بادي که از مغرب وزد

    باد غربي مقابل صبا .

    ‎ - 2 صولتي که منشا آن هواي

    نفس و استيلاي آن بود و موجب صدور چيزي

    باشد که مخالف شرع است (کشاف ‎ 465)


بخش پیشنهاد معنی و ارسال نظرات
جهت پیشنهاد معنی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید از اینجا ثبت نام کنید
معنی این واژه در بانک های دیگر
  • دبور (فرهنگ معین): (دَ) [ ع . ] (اِ.) بادی که از مغرب می وزد.
  • دبور (لغت نامه دهخدا): دبور. [ دُ ] (اِخ ) (آن ) صاحب منصب غیرنظامی در ادارات دادگستری و مشاور پارلمان پاریس متولد به سال 1521 متوفی بسال 1559 م .
  • دبور (فرهنگ عمید): بادی که از سمت مغرب بوزد؛ باد غربی.
سوپر تخفیف مارکت
پرفروشترین کتابهای ۹۸
کتاب ملت عشق
کتاب بیشعوری
کتاب هنر شفاف اندیشیدن
کتاب دختری که رهایش کردی
پیشنهاد شگفت انگیز
گوشی موبایل هوآوی مدل Y7 Prime 2019
لوازم جانبی خودرو