معنی رنین در دهخدا

رنین

رنین

  • رنین. [رَ] (ع مص) بانگ کردن بزاری. (مصادر زوزنی). فریاد کردن. (از منتهی الارب). صیحه زدن و صوت را برای گریه بلند کردن. (از اقرب الموارد). رَنّه. (از منتهی الارب). ناله و زاری کردن. || بانگ کردن کمان. (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه). تَرنین. تَرنیه. اِرنان. (از معجم متن اللغه). || رَن َّ الیه رنیناً؛ گوش کرد به سوی او. (اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه). اِرنان. (از معجم متن اللغه) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب).

  • رنین. [رَ] (ع اِ) مطلقاً بمعنی صوت است و گویند صوت همراه با گریه را نیز گویند و در اساس آمده: «سمعت له رَنَّهً و رَنیناً»؛ ای صیحهًحزینهً. (از اقرب الموارد). رَنّه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغه). رجوع به رَنّه شود. || بانگ کمان. (دهار) (معجم متن اللغه).

بخش پیشنهاد معنی و ارسال نظرات
جهت پیشنهاد معنی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید از اینجا ثبت نام کنید
امتیاز شما به نتایج جستجوی رنین در سایت جدول یاب:
معنی این واژه در بانک های دیگر
  • رنین (فرهنگ معین): (رَ) [ع.] (اِ.) ناله زار.
  • رنین (عربی به فارسی): سنج , ترتیب زنگهای موسیقی , سازیاموسیقی زنگی , صدای سنج ایجادکردن , ناقوس رابصدا دراوردن , جرنگ جرنگ , صدای جرنگ , صدای جرنگ جرنگ کردن , طنین داشتن , دارای طنین کردن
  • رنین (حل جدول): آنزیمى در معده
  • رنین (فرهنگ فارسی هوشیار): گریه و زاری
  • رنین (فرهنگ فارسی آزاد): رَنِین، (رَنَّ-یَرِنُّ) بصدای بلند خواندن- صیحه نمودن- بلند گریه کردن- بصدا در آمدن زنگها و جرس ها