معرفی باشگاه بایرن مونیخ و تاریخچه آن

این مطلب به معرفی باشگاه بایرن مونیخ و کسب افتخارات این باشگاه آلمانی اختصاص دارد ، تیم فوتبالی که در جهان از برترین هاست .

تاریخچه بایرن مونیخ Bayern Munich ، افتخارات ، دوران مختلف ، بازیکنان حرفه ای و اطلاعات جالبی در مورد باشگاه برای شما عزیزان ذکر شده است.

بایرن مونیخ با قهرمانی در ۲۹ لیگ و ۱۹ جام حذفی، کاملاً شایسته حضور در جمع بزرگترین باشگاه های فوتبال جهان است.

همچنین نام این باشگاه در بین سه باشگاهی است که موفق شده اند هر سه جام بزرگ اروپا را کسب کنند: جام باشگاه های اروپا/ لیگ قهرمانان اروپا، لیگ اروپا و جام برندگان جام اروپا.

آن ها علاوه بر اینکه بدون تردید موفق ترین باشگاه آلمان هستند، در رده بندی بهترین باشگاه های جهان نیز در رده سوم قرار دارند.

حقایق اصلی

تاسیس: ۱۹۰۰

کشور: آلمان

شهر: مونیخ

ورزشگاه خانگی:
لئوپولدستراس (۱۹۰۶ – ۱۹۲۴)
گرون والدر استادیون (۱۹۲۵ – ۱۹۷۲)
المپیا استادیون (۱۹۷۲ – ۲۰۰۴)
آلیانز آرنا (۲۰۰۵ تاکنون)

عناوین معتبر

مسابقات قهرمانی آلمان / بوندسلیگا: ۲۹

جام حذفی (دی اف بی پوکال) : ۱۸

جام باشگاه ها / لیگ قهرمانان اروپا : ۶

جام برندگان جام اروپا : ۱

جام یوفا : ۱

بازیکنان برجسته

فرانتس راث، فرانتس بکن باوئر، گرد مولر، سپ مایر، اولی هوینس، پل برایتنر

کارل هاینتس رومینیگه، یورگن کلینزمن، کلاوس اوگنتالر، لوتار ماتئوس، استفان افنبرگ

بیزنته لیزارازو، میشائیل بالاک، الیور کان، مهمت شول

باستین شواینشتایگر، ماریو گومز، فیلیپ لام، آرین روبن، فرانک ریبری، توماس مولر

رکوردهای باشگاه

بیشترین تعداد بازی: سپ مایر (۷۰۰)

بهترین گلزن: گرد مولر (۵۶۴)

سالهای اولیه (۱۹۰۰ – ۱۹۶۵)

بایرن مونیخ توسط اعضای باشگاه ژیمناستیک مونیخ (MTV 1879) تأسیس شد.

هنگامی که تعدادی از اعضای MTV 1879 در ۲۷ فوریه ۱۹۰۰ تصمیم گرفتند که اجازه ندهند فوتبالیست های این باشگاه به اتحادیه فوتبال آلمان (DFB) بپیوندند، ۱۱ عضو بخش فوتبال از این گروه جدا شدند و خیلی زود تیم فوتبال بایرن مونیخ را تأسیس کردند.

در سال های بعد، این باشگاه برخی از عناوین محلی را بدست آورد و در سال ۱۱ / ۱۹۱۰ بایرن به اولین لیگ منطقه ای باواریایی پیوست.

این باشگاه در سال اول این لیگ را بدست آورد، اما تا آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ ، که تمام فعالیت های فوتبال در آلمان را متوقف کرد ، دوباره آن قهرمان نشد.

اولین قهرمانی ملی بایرن در سال ۱۹۳۲ بدست آمد،. این تیم تحت هدایت ریچارد کوهن با پیروزی ۲ – ۰ برابر آینتراخت فرانکفورت در فینال، قهرمان آلمان شد.

ظهور نازیسم روند توسعه بایرن را متوقف کرد.

رئیس بایرن کورت لاندائور و مربی این تیم که هر دو یهودی بودند، کشور را ترک کردند.

بایرن به عنوان “باشگاه یهودیان” در موضع ضعف قرار گرفت، در حالی که رقیب محلی این تیم مونیخ ۱۸۶۰ پشتیبانی زیادی را به دست آورد.

بایرن همچنین تحت تأثیر حکمی قرار گرفت که بازیکنان فوتبال باید مجدداً آماتور باشند.

در سالهای بعد، بایرن نتوانست نقش مدعی عنوان قهرمانی را بازی کند و به جای آن در میانه جدول لیگ منطقه ای قرار می گرفت.

پس از جنگ، بایرن به عضویت اوبرلیگا سود، کنفرانس جنوبی دسته اول آلمان، در آمد.

بایرن بین سالهای ۱۹۴۵ و ۱۹۶۳ ، ۱۳ مربی استخدام کرد.

لاندوئر در سال ۱۹۴۷ از تبعید بازگشت و بار دیگر به عنوان رئیس باشگاه منصوب شد.

دوره تصدی او این بار تا سال ۱۹۵۱ به طول انجامید.

لاندوئر به عنوان مخترع بایرن حرفه ای شناخته می شود.

در سال ۱۹۵۵ ، بایرن سقوط کرد اما فصل بعد به اوبرلیگا بازگشت و برای اولین بار جام حذفی را بدست آورد.

در اواخر دهه ۵۰ این باشگاه اعلام ورشکستگی کرد.

سپس یک تولید کننده به نام رولاند اندلر بودجه لازم را تأمین کرد و به مدت چهار سال در راس این باشگاه قرار گرفت.

در سال ۱۹۶۳ ، اوبرلیگا با لیگ ملی بوندس لیگا ادغام شد.

پنج تیم از اوبرلیگا جنوبی پذیرفته شدند.

بایرن در بخش جنوبی آن سال سوم شد اما تیم دیگری از مونیخ، یعنی مونیخ ۱۸۶۰ ، قهرمان شد.

از آنجا که اتحادیه فوتبال آلمان تصمیم گرفت دو تیم از یک شهر در لیگ نباشد بنابراین بایرن مجوز حضور در بوندس لیگا را کسب نکرد.

آن ها دو سال بعد پیشرفت کردند و تیمی با استعدادهای جوان مانند فرانتس بکن باوئر، گرد مولر و سپ مایر تشکیل دادند.

سال های طلایی (۱۹۶۵ – ۱۹۷۹)

در اولین فصل حضور در بوندس لیگا، بایرن سوم شد و همچنین دی اف بی کوپال را به دست آورد.

به همین دلیل آن ها مجوز حضور در مسابقات جام قهرمانان جام اروپا را به دست آوردند و در یک فینال دراماتیک با تک گل فرانتس راث در وقت اضافه رنجرز را شکست داد و قهرمان شد.

در سال ۱۹۶۷ ، بایرن مجددا قهرمان دی اف بی پوکال شد اما روند پیشرفت آهسته تیم باعث شد برانکو زبک به عنوان سرمربی انتخاب شود.

وی سبک بازی تهاجمی بایرن را با یک رویکرد منظم تر جایگزین کرد و با این شیوه در سال ۱۹۶۹ اولین دوگانه لیگ و حذفی تاریخ بوندسلیگا را به دست آورد.

علاوه بر بایرن مونیخ، سه باشگاه بوروسیا دورتموند، کلن و وردربرمن نیز دوگانه کسب کرده اند.

در طول آن فصل برانکو زبک تنها از ۱۳ بازیکن استفاده کرد.

اودو لاتک در سال ۱۹۷۰ مسئولیت این تیم را بر عهده گرفت.

لاتک پس از کسب دی اف بی پوکال در اولین فصل حضور خود، بایرن را به سمت سومین قهرمانی تاریخ خود در آلمان هدایت کرد.

مسابقه سرنوشت ساز در فصل ۷۲ / ۱۹۷۱ برابر شالکه ۰۴ اولین مسابقه بایرن در المپیا استادیون و همچنین اولین پخش زنده تلویزیونی در تاریخ بوندس لیگا بود.

بایرن با نتیجه ۵ بر ۱ شالکه را شکست داد و بدین ترتیب عنوان قهرمانی را کسب کرد.

بایرن همچنین چندین رکورد، از جمله بیشترین امتیاز کسب شده و بیشترین گل زده شده در یک فصل را شکست.

بایرن در دو فصل بعدی نیز قهرمان شد، اما اوج کار آن ها جام باشگاه های اروپای سال ۱۹۷۴ بود که آن ها با پیروزی ۴ بر صفر برابر اتلتیکو مادرید در یک بازی تکراری، عنوان قهرمانی را کسب کردند.

طی سالهای بعد، بایرن در داخل کشور ناموفق بود اما با شکست لیدز یونایتد در فینال جام باشگاه های اروپای ۱۹۷۵ از قهرمانی خود در اروپا دفاع کرد.

یک سال بعد در گلاسکو، بایرن در فینال سنت اتین را شکست داد و تبدیل به سومین باشگاهی شد که در سه سال متوالی قهرمان می شود.

عنوان نهایی که در این دوره بایرن آن را به دست آورد، جام بین قاره ای بود که آن ها با شکست کروزیروی برزیل آن را کسب کردند.

بقیه سال های دهه زمان تغییر بود و بایرن هیچ عنوان دیگری به دست نیاورد.

در سال ۱۹۷۷ ، فرانتس بکن باوئر به نیویورک کاسموس پیوست و در سال ۱۹۷۹ ، سپ مایر و اولی هوینس بازنشسته شدند و گرد مولر نیز این تیم را ترک کرد.

از اف سی بریتنیگ تا اف سی هالیوود (۱۹۷۹ – ۱۹۹۸)

دهه ۱۹۸۰ دوره ای از آشفتگی های خارج از زمین برای بایرن بود و تغییرات زیادی در مسائل پرسنلی و مالی ایجاد شد.

در زمین ، پل برایتنر و کارل هاینتس رومنیگه، با نام اف سی بریتنیگ، تیم را به سمت کسب عناوین بوندسلیگا در ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ هدایت کردند.

جدا از کسب دی اف بی کوپال در سال ۱۹۸۲ ، بایرن دو فصل نسبت اً ناموفق داشت.

پس از آن برایتنر بازنشسته شد و مربی سابق اودو لاتک به تیم برگشت.

بایرن در سال ۱۹۸۴ موفق به کسب دی اف بی کوپال شد و سپس در شش فصل ۵ قهرمانی در بوندس لیگا به دست آورد، از جمله دو گانه سال ۱۹۸۶ .

با این وجود بایرن در اروپا بدشانس بود و در سال های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۷ نایب قهرمان شد.

یوپ هاینکس در سال ۱۹۸۷ مربی بایرن شد و طی دو فصل ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ تیم را قهرمان بوندسلیگا کرد.

وقتی فرانتس بکن باوئر در نیمه دوم فصل ۹۴ / ۱۹۹۳ بازگشت، بایرن پس از یک وقفه چهار ساله دوباره قهرمان شد.

بکن باوئر سپس به عنوان رئیس باشگاه منصوب شد.

جانشینان وی به عنوان مربی ، جیووانی تراچاتونی و اتو ریهاگل، هر دو پس از یک فصل بدون قهرمانی و عدم برآورده کردن انتظارات، این تیم را ترک کردند.

در این مدت، بازیکنان بایرن غالباً در صفحات شایعات مطبوعات به جای صفحات ورزشی ظاهر می شدند و در نتیجه نام مستعار اف سی هالیوود برای این تیم برگزیده شد.

در پایان فصل ۹۶ / ۱۹۹۵ فرانتس بکن باوئر به عنوان مربی موقت بازگشت و بایرن را به قهرمانی جام یوفا رساند.

در فصل ۹۷ / ۱۹۹۶ ، تراپاتونی بازگشت تا بایرن را قهرمان کند.

فصل بعد، بایرن قهرمانی را به تیم تازه صعود کرده کایزرسلاترن واگذار کرد و در نتیجه تراپاتونی برای بار دوم بایرن را ترک کرد .

از سرگیری موفقیت های بین المللی ( ۱۹۹۸ – ۲۰۰۷ )

پس از موفقیت اوتمار هیتسفیلد در بوروسیا دورتموند، بایرن او را از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ به خدمت گرفت.

بایرن بوندس لیگا را به دست آورد و نزدیک به قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا شد اما در لحظات پایانی فینال برابر منچستریونایتد بازی را واگذار کرد و قهرمانی را از دست داد.

سال بعد و در صدمین سالگرد تاسیس این باشگاه، بایرن سومین دوگانه لیگ و حذفی تاریخ خود را به دست آورد.

در سال ۲۰۰۱ بایرن برای سومین بار پیاپی قهرمان بوندسلیگا شد.

در همان فصل بایرن پس از ۲۵ سال و با شکست والنسیا در ضربات پنالتی برای چهارمین بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد.

فصل ۰۳ / ۲۰۰۲ با قهرمانی در جام بین قاره ای آغاز شد و در ادامه بایرن چهارمین دوگانه تاریخ خود را بدست آورد.

سرانجام سلطنت هیتزفلد در سال ۲۰۰۴ پس از شکست در برابر آلمانیا آخن دسته دومی در دی اف بی پوکال به پایان رسید.

سپس فلیکس ماگات هدایت بایرن را به دست گرفت و بایرن را به دو دوگانه متوالی رساند.

قبل از شروع فصل ۰۶ / ۲۰۰۵ ، بایرن از المپیا استادیون به ورزشگاه جدید آلیانس آرنا منتقل شد.

این ورزشگه به طور مشترک در اختیار بایرن و مونیخ ۱۸۶۰ است.

عملکرد بایرن تحت هدایت ماگات در فصل ۰۷ / ۲۰۰۶ نامناسب بود و همین امر موجب اخراج او در میانه فصل شد.

سپس هیتسفیلد در ژانویه ۲۰۰۷ به بایرن بازگشت.

بایرن فصل ۰۷ / ۲۰۰۶ را در رده چهارم به پایان رساند و پس از بیش از یک دهه برای اولین بار نتوانست به لیگ قهرمانان اروپا صعود کند.

بایرن آن فصل را بدون کسب جام به پایان رساند.

دوران روبن و ریبری ( ۲۰۰۷ به بعد)

برای فصل ۰۸ / ۲۰۰۷ ، سران بایرن تغییرات اساسی در تیم به وجود آوردند.

آنها مجموعاً ۸ بازیکن جدید به خدمت گرفتند و ۹ بازیکن این تیم را ترک کردند.

از میان بازیکنان جدید به تیم اضافه شده ستاره های جام جهانی ۲۰۰۶ مانند فرانک ریبری، میروسلاو کلوزه و لوکا تونی قرار داشتند.

بایرن در آن فصل پس از صدرنشینی در تمام هفته های فصل قهرمان شد و دی اف بی کوپال را نیز به دست آورد.

بعد از این فصل، الیور کان، دروازه بان اسطوره ای بایرن، بازنشسته شد.

مربی باشگاه اوتمار هیتسفلد نیز بازنشسته شد و یورگن کلینزمن به عنوان جای او را گرفت .

با این حال، کلینزمن حتی قبل از پایان اولین فصل خود اخراج شد چرا که بایرن در لیگ رقابت را به وولفسبورگ واگذار کرد و در رقابت های دی اف بی کوپال و لیگ قهرمانان نیز حذف شد.

در نیمه اول لیگ چهار بار و در جریان هر دو پا چهار گل به ثمر رساند که بایرن هرگز به نظر نمی رسید که بتواند به کار خود ادامه دهد.

در ادامه هاینکس به عنوان مربی موقت هدایت بایرن را به دست گرفت و این تیم را به مقام دوم لیگ رساند.

برای فصل ۱۰ / ۲۰۰۹ ، بایرن لوئیس فن خال سرمربی هلندی را استخدام کرد و آرین روبن هلندی را نیز به خدمت گرفت.

روبن در کنار ریبری سبک بازی بایرن را در دهه بعد مبتنی بر حمله از جناحین بنا نهادند.

مطبوعات به سرعت دوبله “سرقت” را لقب دادند.

علاوه بر این دیوید آلبا و توماس مولر به تیم اول معرفی شدند.

فن خال به سبک بازی توماس مولر خیلی علاقه داشت تا جایی که اذهان کرد تا زمانی که من در تیم هستم مولر نیز بازی می کند.

آن فصل بایرن موفق ترین فصل خود را پس از سال ۲۰۰۱ سپری کرد و موفق به کسب دوگانه داخلی شد.

آن ها حتی به فینال لیگ قهرمانان اروپا نیز صعود کردند اما حریف اینتر تحت هدایت مورینیو نشدند.

علیرغم روند موفقیت آمیز در فصل ۱۰ / ۲۰۰۹ ، فن خال در آوریل ۲۰۱۱ اخراج شد چرا که بایرن در اولین دور حذفی لیگ قهرمانان اروپا حذف شد.

پس از اخراج فن خال، آندریاس یونکر دستیار او موقتا سکان هدایت بایرن را به دست گرفت و با این تیم در بوندسلیگا به مقام سومی رسید.

سپس یوپ هاینکس برای دومین دوره تصدی دائمی خود در فصل ۱۲ / ۲۰۱۱ به بایرن بازگشت.

بایرن در ابتدای آن فصل مانوئل نویر و جروم بواتنگ را به خدمت گرفت اما نتوانست مانع کسب دوگانه دورتموند یورگن کلوپ شود.

بایرن در آن فصل به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید اما در این بازی که در آلیانز آرنا برگزار می شد، در ضربات پنالتی مغلوب چلسی شد.

برای فصل ۱۳ / ۲۰۱۲ بایرن خاوی مارتینز را به خدمت گرفت. بایرن در آن فصل با قهرمانی در تمامی جام های ممکن، تبدیل به اولین تیم آلمانی فاتح سه گانه داخلی و اروپایی شد.

بایرن بوندسلیگا را با کسب ۹۱ امتیاز از ۱۰۲ امتیاز ممکن به پایان رساند و رکورد بیشترین امتیاز لیگ را شکست.

در لیگ قهرمانان اروپا نیز آن ها در فینال بوروسیا دورتموند را با نتیجه ۲ بر ۱ شکست دادند.

یک هفته بعد ، آنها با پیروزی در فینال دی اف بی کوپال برابر اشتوتگارت، سه گانه خود را کامل کردند.

در ژانویه همان فصل بایرن اعلام کرد که آنها پپ گواردیولا را به عنوان مربی برای فصل ۱۴ / ۲۰۱۳ استخدام کرده اند.

در ابتدا تصور می شد که این تصمیم بایرن به سبب قصد اعلام بازنشستگی توسط هاینکس در انتهای فصل بوده است اما هولی هوینس بعدها اعتراف کرد که هاینکس فقط به دلیل استخدام گواردیولا توسط بایرن اعلام بازنشستگی کرده است.

بایرن آرزوی گواردیولا برای خرید تیاگو آلکانتارا از بارسلونا را برآورده کرد.

فصل اول گواردیولا به خوبی آغاز شد و بایرن توانست دهمین دوگانه داخلی خود را به دست آورد اما آن ها در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در مجموع دو دیدار رفت و برگشت مقابل رئال مادرید شکست خوردند و حذف شدند.

مدیر بایرن، اولی هوینس، در ۱۳ مارس ۲۰۱۴ به جرم فرار مالیاتی به سه سال و نیم زندان محکوم شد.

روز بعد هوینس استعفا داد.

قبل از شروع فصل ۱۵ / ۲۰۱۴ ، بایرن روبرت لواندوفسکی را پس از اتمام قراردادش با بوروسیا دورتموند به صورت آزاد به خدمت گرفت.

آن ها همچنین ژابی آلونسو را نیز به صورت قرضی از رئال مادرید تحت اختیار گرفتند.

بایرن همچنین به تونی کروس اجازه داد تا به رئال مادرید بپیوندد.

باستیان شواینشتایگر و کلودیو پیزارو بازیکنان قدیمی باشگاه نیز قبل از شروع فصل ۱۶ / ۲۰۱۵ بایرن را ترک کردند.

در این دو فصل بایرن دو قهرمانی لیگ و یک جام حذفی به دست آورد اما باز هم از رسیدن به فینال لیگ قهرمانان اروپا ناکام ماند.

به همین سبب گواردیولا پس از اتمام قرارداد سه ساله اش این تیم را به مقصد منچسترسیتی ترک کرد.

در ابتدای فصل بعد کارلو آنچلوتی به عنوان جانشین گواردیولا استخدام شد.

مهمترین نقل و انتقال این فصل به خدمت گرفتن متس هوملز از بروسیا دورتموند بود.

اولی هوینس نیز پس از آزادی از زندان، در نوامبر ۲۰۱۶ مجددا به عنوان رئیس باشگاه انتخاب شد.

تحت هدایت آنچلوتی بایرن پنجمین عنوان پیاپی لیگ خود را کسب کرد، اما در جام حذفی و لیگ قهرمانان موفق ظاهر نشد .

بایرن قبل از شروع فصل ۱۸ / ۲۰۱۷ ، تغییرات گسترده ای را در ترکیب تیم خود ایجاد کرد و بازیکنان جوانی مانند کینگزلی کومن، کورنتین تولیسو، سرج گنبری و نیکلاس سوله را به خدمت گرفت.

در همین حال، کاپیتان باشگاه فیلیپ لام و ژابی آلونسو بازنشسته شدند و چند بازیکن دیگر نیز این باشگاه را ترک کردند.

آنچلوتی پس از باخت ۳ بر صفر به پاری سن ژرمن در لیگ قهرمانان اروپا، در اوایل فصل دوم خود اخراج شد.

پس از اخراج آنچلوتی، ویلی سانیول به مدت یک هفته و پس از آن یوپ هاینکس تا آخر فصل هدایت بایرن را برعهده گرفتند.

در طول فصل، این باشگاه از هاینکس درخواست کرد تا قرارداد خود را تمدید کند، اما هاینکس ۷۳ ساله تصمیم گرفت که پس از قهرمانی در بوندسلیگا در پایان فصل بازنشسته شود.

بایرن برای یافتن جایگزین، جستجوی طولانی و گسترده ای را آغاز کرد و سرانجام نیکو کواچ به عنوان جانشین هاینکس معرفی شد و یک قرارداد سه ساله را امضا کرد.

در فینال جام حذفی و در آخرین مسابقه هاینکس به عنوان مربی، او با جانشین خود دیدار کرد.

در این دیدار اینتراخت فرانکفورت تحت هدایت کواچ، بایرن را شکست داد و به قهرمانی رسید.

فصل اول کوواچ علیرغم روند نه چندان مثبت در ابتدای فصل با کسب دوازدهمین دوگانه تاریخ بایرن به پایان رسید.

قهرمانی بوندسلیگا در آن فصل که با دو امتیاز برتری نسبت به دورتموند رده دومی به دست آمد، نهمین عنوان ریبری و هشتمین عنوان روبن بود.

بایرن در فینال جام حذفی نیز لایپزیک را با نتیجه ۳ بر صفر شکست داد.

آن ها اما در لیگ قهرمانان در مرحله یک هشتم با شکست برابر لیورپول حذف شدند.

این اولین بار پس از فصل ۲۰۱۱ بود که بایرن به یک چهارم صعود نمی کرد .

در طول فصل آرین روبن اعلام کرد که این آخرین فصل او برای این باشگاه خواهد بود.

در حالی که اولی هوینس اعلام کرد که فرانک ریبری نیز در پایان فصل بایرن را ترک می کند.

در مارس ۲۰۱۹ بایرن اعلام کرد که آنها لوکاس هرناندز را با مبلغ رکوردشکن ۸۰ میلیون یورو از اتلتیکومادرید به خدمت گرفته اند.

در شروع فصل جدید بوندسلیگا بایرن نتایج خوبی کسب نکرد و همین امر سبب شد تا کواچ از سمت خود برکنار شود.

پس از اخراج کواچ، دستیار او هانس دیتر فیلیک سکان هدایت بایرن را به دست گرفت و این تیم را به ثبات رساند.

تحت هدایت فیلیک بایرن با کسب بردهای متوالی به صدر جدول بوندسلیگا رسید و در لیگ قهرمانان نیز تا پیش از ایجاد وقفه در بازی ها، در بازی رفت مرحله یک هشتم نهایی چلسی را در استمفورد بریج با نتیجه ۳ بر صفر شکست داد.

همین نتایج سبب شد تا قرارداد فیلیک تا سال ۲۰۲۳ با بایرن تمدید شود.

 

 

 

 

 

بیشتر بخوانید :

معرفی باشگاه المپیک مارسی و تاریخچه آن

برای امتیاز به این نوشته جدولیاب کلیک کنید!
[کل: ۱ میانگین: ۵]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *